Finaller - 4. Maç

Maç, serinin geri kalanıyla aynı senaryoda başladı ama bu kez roller tersten yazılmıştı. OKC 13-3 ile başladığı çeyreği 33-19 önde tamamladı. Yüzde 62.5 gibi muazzam bir şut isabeti yakaladılar. Heat 3. maçtaki gibi jumper'ları sokmakta zorlandı maçın başında. İlk çeyrek isabetleri yine bir önceki maçtaki gibiydi. Neredeyse tüm üretimleri boyalı alandan geldi.

Heat'in ilk çeyrekteki şut isabeti
Ama ikinci çeyrekte Thunder'ın alabora olması uzun sürmedi. Heat 16-0'lık seriyle ilk çeyreğin hesabını sadece 4 dakikada kapattı. Bu bölümde çok iyi savunma yaptılar ancak Durant ve Harden'ın kötü tercihleri de işlerini kolaylaştırdı. Harden'a geleceğiz... Bu sekanstan sonra skor başa baş gitse de, oyuna hükmeden genelde Heat oldu. Thunder, çoğunlukla Russell Westbrook'un insanüstü işleriyle oyuna tutunmaya çalıştı. Westbrook demişken:

Russell Westbrook:

Westbrook sıkça eleştirilen bir oyuncu. Eleştirilerin odak noktası da genelde tercihleri. Evet, bir oyun kurucu olarak yeterli saha görüşüne ve yaratma yetisine sahip değil Westbrook, ama zincilerini çözdüğünüzde Thunder'ın tüm vahşiliğini ortaya çıkaran yegane isim. Tüm artı ve eksilerini bir teraziye koyarsak, bence eksileri hiçbir şekilde ağır basamaz.

4. maçta yaptığı işler gerçekten inanılmazdı. Neredeyse 2001 final serisi ilk maçında Allen Iverson'un  Lakers'a tek başına yaptıklarını tekrarlıyordu. 32'de 20 şut isabetiyle tam 42 sayı, 7 ribaund, 5 asist... 

Allen Iverson - 2001 final serisi - 1. maç

Westbrook - 4. maç

Tabii bitime saniyeler kala yaptığı o saçma faulle maçı mahvetmedi değil RW0. Ama bütün maç öyle üstün işler yaptı ki, zaten sadece "iyi" oynamış olsa, Thunder maçın sonunu dahi getiremeyecekti. Kimsenin de pek bir eleştirecek durumu yoktu açıkçası.

Hata!:


Böyle bir laf söylenir mi ya? Ibaka'nın yaptığı iş değil yani. Yahoo! Sports, "Deli ilaçlarının etkisi altında olabilir" diye başlık attı!  LeBron da "Konuşmaya değmez. O salağın teki" gibi sert bir cevap verdi.

Thunder henüz çok çömez. Bu tür akıl oyunlarını, psikolojik savaşları daha tam bilmiyorlar. Ibaka'nın bu anlamsız yorumu dışında Durant'in de bir önceki maçta Wade'in üzerinden basket atıp "Çok kısasın" gibi saçma bir lafı vardı. O olaya "buradan" ulaşabilirsiniz.

Bu iki "oyun" da ters tepti. LeBron ve Wade toplamda 51 sayı, 15 asist ve 14 ribaund üretti. Savunmaları da cabası. Wade bir bel sakatlığı yaşadı. Oralı bile olmayıp oyuna devam etti. LeBron'a kıramplar girdi. Ona rağmen direndi. Çok da kritik bir top soktu o halde. Bu kadar kibirli iki adamı böylesine gereksiz laflarla kamçılamak hiç ama hiç akıllıca değil.

Ekstra Faktör:

James Harden, Thunder'ın tartışmasız en önemli basketbol aklı. Oyunun kritik anlarında tüm kontrolü Westbrook yerine elinde bulunduran isim. Ama gerçekten felaket bir seri geçiriyor. Şutlar girmeyebilir, basit hatalar yapılabilir. Ama Harden bambaşka bir yerde. Yaptıkları fiziksel değil mental hatalar ve bunlar NBA finallerinde asla kabul edebileceğiniz şeyler değil. Spurs serisinde 18.5 olan sayı ortalaması Heat'e karşı 10.8. Ki onu da yine berbat seçimler yaptığı ama şutlarda isabet bulduğu ikinci maç yükseltiyor. Dün zaten felaketti. Boş turnike kaçırdıktan sonra da iyice kayboldu. 2/10 şut isabeti, 2 asist, 4 top kaybı, 5 faul! Kendisini belindeki sorunlar nedeniyle hareket etmekte bile zorlanan Mike Miller savunduğunda dahi hiçbir şey üretemedi.

Heat'te ise LeBron ve Wade'e en büyük katkı Mario Chalmers'tan geldi. Günü gününü tutmayan bir isim Chalmers. Ama çembere gitmekte henüz korkma duygusuyla tanışmamış bir çocuk kadar duru. Çeyrek  başına skoru aşağıda. Son periyotta verdiği katkı muhteşem. Maçın son bölümünde bir mola dönüşü Wade'e "Beni bul" demiş. Ki topu aldıktan sonra basketi yapmayı da başardı.

Chalmers, Durant'in faul problemine girmemek için LeBron'u bırakıp kendisini savunmaya başlamasını "saygısızlık" olarak değerlendirmiş.

Chalmy

Scott Brooks:

Thunder'ın contender kabul edilmeye başladığı günden bu yana olduğu gibi, Brooks'un bu seride yaptıkları da fazlasıyla tartışılıyor. Özellikle 3. maçta Durant faul problemi nedeniyle kenardayken Westbrook'u da 5 dakika oturtması, OKC'nin öndeyken tüm kontrolü kaybetmesine neden olmuştu.

Heat'in 4 kısasına karşı ne yapacağına bir türlü karar veremedi Brooks. Takımı kısalttığında tek uzun tercihinde sık sık yanlışlar yaptı. Heat'in bu düzenine karşı OKC'nin sahada tutabileceği tek uzun ikilisi Ibaka ve Collison. O da çabukluklarından dolayı. Tek uzuna döndüğüde Collison'u oynatırsa takım kısa ve zayıf kalıyor. Pota altı iyi korunamıyor. Perkins'i oynatırsa yavaşlıktan dolayı savunma rotasyonları ciddi anlamda aksıyor. Belki 5. maçta bir karar çıkabilir Thunder staff'ından, belli olmaz!

Son maçta Fisher'a verdiği sürenin mantıklı hiçbir açıklaması yok. Ne yapar bu Fisher yahu? 22 dakika, 0 sayı, 0 asist, 0 ribaund... "Ama işte çok tecrübeli..." falan diyen varsa, kendileri bir alt başlıktan devam edebilir.

Fisher'ın, sahadaki varlığıyla neden olduğu olumsuzluklardan en göz önünde olanlara gelelim... Fisher ve Westbrook sahadayken Harden zoraki olarak 3 numaraya kayıyor. Ki bu sekansların tamamında savunduğu adam da LeBron James. Heat burayı işlemekten hiç geri kalmadı.

Savunma deseniz S'si yok! Thunder seri boyunca küçük patlamalarla öne geçtiği her sekans sonrası, Fisher sahadayken tüm ritmi ve kontrolü kaybetti.

Fisher'ın sahada olduğu 22 dakika, Sefolosha'nın sadece 27 dakika oynamasına sebep oldu. Hiçbir hatası olmayan, herhangi bir sakatlık veya faul problemi bulunmayan ve sahada olduğu her saniye iyi işler yapan Sefolosha, neden bu kadar oturdu kenarda? Anlaması güç.

All-Around:

Amerikan medyası fazla havaya girip LeBron'un Jordan'dan daha iyi olduğu tüm istatistikleri ortaya çıkarmaya başladı. Hoş... Michael Jordan zaten Thunder'ınki gibi takım savunmalarına karşı oynamıştı!

Bu kıyaslama saçma ama LeBron'un yaptıkları da asla inkar edilemez. Artık clutch eleştirilerini yavaş yavaş silmiş gibi görünüyor. Tarihin en all-around oyuncularından biri olduğuna zaten şüphe yok. Dünkü maçta Perkins'i savunduğu sekans dahi oldu. Oyun kurucu da savunuyor. İnsan değil pek kendisi!

All-around demişken şu tablo iyi gider:


En azından bir 6. maç görmeyi çok istiyorum seride. Ama OKC'nin bu oyunuyla pek mümkün görünmüyor. Bakalım...



Zero to Hero

Shane Battier'nin sezon boyunca şut yüzdesinde yaşadığı değişim. Finallerde geldiği boyut muazzam. Asla aksamayan savunmasının yanında hücumdaki bu ekstra katkısı, Heat'e fazlasıyla yardım ediyor.



Alttaki tabloda da iki takımın hücum istatistikleri var. OKC'nin hücum verimliliği (Offrtg) her maç düşüyor. "Savunma"




"Çok Kısasın"

3. maçta Durant ile Wade'in karşı karşıya geldiği bir pozisyon oldu. Aslında bu, Spoelstra'nın bir savunma stratejisi değil ama bir perdeleme sonrası Heat savunması switch yaptı ve Durant'ın üzerinde Wade kaldı. Pozisyonun devamında KD için geriye çekilerek şut atarak sayı yapmak hiç de zor olmadı.


Pozisyondan sonra Wade'e "Çok kısasın" demiş Durant. Ben şahsen görmedim. Ama kameralar yakalamış.

"Bana 'çok kısasın' dedi. O andan itibaren tek düşüncem Durant'ın üzerinden sayı yapmaktı. Bu gece olmadı. Ama seri bitmeden illa ki olacak!" diyor Wade pozisyon hakkında.

Wade, kazanma azminin yanında fazlasıyla kibirli bir oyuncudur. Onu böyle kamçılamak hiç de akıllıca bir hareket değil doğrusu.


Finaller - 3. Maç

3. maçı tek bir cümleyle özetlemek gerekirse, şu yeterli olur herhalde: "Boyalı alanı kazanan maçı da kazandı."

Thunder, oyunun savunma yönünde ligin en iyi pota altına sahip. NBA’deki en iyi pivot savunmacısı ve en iyi uzun yardım savunmacısı onlarda. Ama Heat, 4 kısa + Bosh ile tamamı dışarıda oynayabilen bir beşle karşısına çıkıyor Thunder’ın. Perkins’in Bosh’u, Ibaka’nın da Battier’i savunmak durumunda kaldığı bu düzen, OKC uzunlarını dışarıya çekerek boyalı alanı açıyor ve penetrecilerin çölde vaha bulmasını sağlıyor.

Heat daha hava atışıyla birlikte Thunder potasına saldırmaya başladı. Şaka gibi belki ama ilk 20 sayılarının tamamını boyalı alandan buldular. Ayrıca sürekli, en iyi yaptıkları işi, yani açık sahaya çıkmayı kovaladılar. Diğer yandan sanki bunun parodisiymiş gibi, boyalı alan dışından berbat bir yüzdeyle oynadılar. 

İlk çeyrek ve ilk devre sonlarında Heat’in şut isabeti şu şekildeydi:

İlk çeyrek sonu

İlk yarı sonu

Maç boyunca oyunu kontrol eden tarafın değişmesini belirleyen en büyük faktör, pota altı ve ribaundlardaki üstünlüktü. İlk yarı boyunca OKC kendi pota altında ancak 12 ribaund toplayabilirken, Miami tam 10 hücum ribaundu yapmayı başardı. Bu şekilde çok fazla ikinci şans sayısı buldular. Ama asıl önemli olan, OKC’nin kendi potasında oluşan ribaundları toplayamayarak transition ve hızlı hücuma çıkamamasıydı. Bu yüzden pek sevmedikleri set hücumuna bağımlı kaldılar.

İlk yarı bittiğinde OKC sadece 5 hızlı hücum sayısı bulabilmişti. Heat ise 12.

İkinci yarının başında rüzgar bir anda diğer yönden esmeye başladı. Scott Brooks, devre arasında oyuncularıyla bu konuda ne konuştu bilmiyorum ama Thunder devreye muhteşem bir savunmayla girdi. Kaymaları çok çok iyi yapıp Heat kısalarının çembere saldırmasına izin vermediler. Bu şekilde ribaund hakimiyetleri arttı (ikinci yarıya bu kategoride 7-0 ile başladılar) ve açık alana çıkma fırsatları oldu. İlk yarıdaki 5 hızlı hücum sayısının aksine, ikinci yarının henüz ilk beş dakikasında 6 sayı buldular hızlı hücumlarda. Zaten bu bölümde de geriden gelip öne geçişlerini izledik.

Ama Durant’in tıpkı ikinci maçta olduğu gibi faul problemine girmesi, Thunder’ın ivmesini kaybetmesine neden oldu. Her şey iyi giderken kontrol Heat’e geçti ve üçüncü çeyrek ev sahibinin 15-3’lük serisiyle bitti.

Miami’de Shane Battier’den bahsetmezsem olmaz. Final serilerinin ilk iki maçında en fazla üçlük atan oyuncu olmuştu tarihte. Üçüncü maçta sadece iki şut kullandı (kaçırmadan) belki ama savunması ve yan rolleri oynama arzusuyla takıma her durumda büyük katkı veriyor. Ancak normal sezonda tepe ve forvetten hayli düşük olan 3 sayı yüzdesi, playoff’ta adeta boyut değiştirdi.

Battier'nin gri renkli alandan normal sezondaki üretimi

Battier'nin gri renkli alandan playoff'taki üretimi

Miami son çeyreğe ilk 6 hücumda 4, ilk 12 hücumda da 7 defa top kaybı yaparak başladı. Ama OKC bu bölümü yeterince değerlendiremedi. Özellikle bu seride berbat oynayan Harden’ın (2. maçtaki skoru sizi hiç yanıltmasın) hücumda yaptığı işler takıma hiç katkı getiremedi. Heat, atletizmiyle oldukça iyi savunuyor Harden’ı. Özellikle ikili oyun çıkışlarında onu yanlara sürmeyi başarıyorlar. Ve kendi oyununu bu duruma uyarlamaya hiç çalışmadı henüz Harden. Halen sezonun geride kalan bölümündeki gibi oynamaya çalışıyor.

Thunder yıldızlarının maç sonunda yaptıkları acemice hatalar ve saçma top kayıpları, potalarında 8-0’lık Heat serisi olarak yansıdı. Son bölümde Sefolosha, Wade’den çaldığı top ve yaptığı sayıyla takımını tekrar oyunun içine soksa da, fark tek basketken yine pek işe yaramayan bir set oynadılar ve sonuç alamadılar.

Heat tuhaf bir rekora imza attı bu maçta. Son 15 yıldaki NBA Finalleri’nde boyalı alan dışı skorunun attığı toplam sayıya oranı en düşük takım oldular. Sanırım şut at(a)madan da şampiyon olunabileceğini ispatlamak istiyorlar:


* Thunder için 4. maçın hayati bir önemi var. Finaller tarihinde 3-1'den gelip şampiyon olan tek bir takım dahi yok.


Kalabalık!



Godfather

Ettore Messina’nın LA Lakers’ta danışman/asistan olmak için Avrupa basketboluna veda etmesi sonrası kıtadaki Godfather sayısı ikiye düşmüştü. Kalanlar kariyerlerinin belki de en iyi sezonlarını geçirdi. İkisi de bir önceki yıla oranla yarı yarıya düşen bütçelerle beklentilerin çok üzerine çıkıp Final-Four yaptı. Biri de şampiyon oldu. Kendi liglerinde de birbirlerine karşı final oynadılar.


Messina, Lakers coachu Mike Brown ile çok yakın arkadaş. Hatta Brown, her yaz 2-3 haftalığına İtalyan coachun misafiri oluyor. Sezon başında NBA basketbolunun detaylarını öğrenmek için Lakers staff’ına, genç coachun ekibine katılmıştı. Oradaki oyuna iyice uyum sağlayıp zaman içinde head coach olmayı planlıyordu. Sanırım bunun için yeterince vakti olmadığını düşündü ki yeni sezon öncesi CSKA ile anlaştı. Zaten kendi de bunu açıkça dile getiriyor; “Biraz daha genç olsam Avrupa’ya dönmezdim.”

Dusan Ivkovic, uzun süredir Olympiakos ile Sırp ulusal takımını bir arada götürüyordu. İkisinde de elindeki imkanlara kıyasla insanüstü işler başardı. Ama yıprandığını söylüyor. Yunanistan’daki işini bıraktı. Sadece milli takıma odaklanacak ve kulüp takımı çalıştırmayacak… En azından bir süre.


Gözlerin çevrildiği asıl isimse Zeljko Obradovic. Efsane, Pao’ya gözleri yaşartacak bir veda yapmıştı. O mektup için (tıklayınız).

Panathinaikos coachluğu için Itoudis’in adı ciddi bir şekilde geçiyordu ama o da kulüpte kalmayacağını açıkladı. Muhtemelen Obradovic ile birlikte çalışmaya devam edecekler.


Ivkovic’in kulüp takımı çalıştırmayacak olmasıyla, Avrupa basketbolundaki Godfather sayısı yine ikide kalacak. Tabii bir de efsanelerin izinden gitmeye çalışan Pianigiani var. Hem o hem de Obradovic, tüm kıtayı peşlerinden koşturuyor. Bizim takımlar da devrede.

Bakalım… Neler olacağını göreceğiz.


Finaller - 2. Maç

Atletizm vs. Güç

Serinin gidişatını etkileyen başka pek çok ana değişken var ama iki maç sonunda gördük ki en önemlisi bu kıyas.

Maçın başlangıcı birinci maçın kopyası gibi olacak derken, Heat daha ilk bölümde hayli ağır darbeler indirmişti rakibine. Potaya çılgınlar gibi saldırmak OKC’nin her şeyi. Bu özelliklerini uygulayamadıklarında rakibin işi çok daha kolaylaşıyor. Maça yine tedirgin başladılar. İlk çeyrekte 20 şutta yalnızca 5 isabetleri vardı. 18-2’lik başlangıç altından kalkmak psikolojik olarak hiç kolay değil.

Erik Spoelstra, Pacers serisinde sakatlanan Bosh’u dünkü maçta ilk beşe yerleştirdi. Maçın başındaki Chalmers, Wade, Battier, James, Bosh beşi, bu sezon ilk kez aynı anda sahaya çıkmış oluyordu. Bosh’un boyalı alandaki ciddi agresifliği ve iştahı, bu beş sahadayken Heat’e şöyle bir artı sundu:


Heat'in maç başında boyalı alan ve yarım daire içinden skor üretimi 

Unutmadan; Spoelstra, geçtiğimiz günlerde Bosh’u “En önemli oyuncumuz” diye nitelemişti.

Heat, LeBron ile Wade’in pick & roll’larından da iyi işler çıkardı. Durant, perdeleme çıkışında üzerinde kalan oyuncuyu nasıl savunacağını bilmiyor. E ne yapsın çocuk? Ligde savunduğu kaç tane kısa forvet, top elindeyken ikili oyun başlatıyor ki? Hem Wade hem Lebron, tepedeki ikili oyunlarından kolay sayılar çıkardı. Durant’e yaptırılan fauller de cabası.

Clutch?

LeBron, Celtics serisinden beri crunch time[1] performansına dair, bugüne dek oluşturduğu kötü şöhretini yavaş yavaş siliyor. Bitime 1:26 kala sol alçak posttan bulduğu isabet, playoff kariyeri boyunca deplasmanda oynadığı bir crunch time’da bulduğu ilk basketti. Biraz geç olmuş değil mi? Maçın sonunda 2/2 faul attı. Bu da, 2009 playoff’larından beri herhangi maçın son dakikası içinde fark tek basketken bulduğu ilk 2’de 2 serbest atış isabeti oldu. Bugüne dek oynadığı ilk 10 final serisi maçında 25 sayıyı geçememiş ve o maçların tamamında en çok top kaybı yapan oyuncu olmuştu. Ama bu seriye bakarsak gidişat biraz değişiyor sanki:

LeBron'un kariyer final serisi maçlarındaki skoru

Thunder ilk yarıda çok kötü transition defense yaptı. Heat’in bulduğu kolay sayılarla bir türlü oyuna dönemediler. Durant ve Westbrook’un toplamda 5/19 ile 15 sayı üretebilmesi işlerini daha da yokuşa sürdü. Heat'te ise Wade’in alıştığımız ilk yarı sendromu, yerine 13 sayılık bir katkıya bırakmıştı.

İlk maç sonrası görev adamlarına duyduğum sevgiden ve Collison’un az görünen işleri büyük bir kusursuzlukla yapmasına ne kadar sevindiğimden bahsetmiştim. 2. maçta Brooks ona sadece 14 dakika şans verdi. Ancak tüm pis işleri yapan Collison sahadayken, OKC daha şevkli ve daha agresif oynuyor.

Heat’in Collison sahadayken ve benchteyken yaptığı üretimdeki değişim:

Collison sahadayken Heat'in yediği sayı artarken hücum verimlilikleri düşüyor. Ayrıca oluşan ribaundları alma oranları da azalıyor

İlk maçta berbat oynayan Harden, dün gece belki 7/11 ile 21 sayı buldu ama yeterli işi yaptığına inanmıyorum. Harden, OKC’nin en önemli basketbol aklı. Westbrook’tan ziyade, işleri organize eden esas adam o. Ama maçta işleri fazlasıyla bire bire döktü ve arkadaşlarını oyuna dahil etme konusunda yeterince başarılı değildi.

İlk yarıda 5/19 ile 15 sayı bulabilen Durant ve Westbrook, ikinci yarıda 17/29 ile tam 44 sayı üretti. OKC son bölümde gereken “hırçınlığı” yakaladı ve maçı tek baskete kadar indirdi. Skor -yanılmıyorsam- 98-96 iken LeBron tepeden bir üç sayı denedi. Tüm sezon boyunca oradan yüzde 30 ile oynuyordu ve atış kaçtı. Scott Brooks mola almasa Thunder belki transition’da bir basket bulabilirdi.

Mola dönüşü pota dibine indirilen top sonrası Durant’in atışında LeBron’un faulü vardı ama hakemler -izleyenleri pek şaşırtmayacak şekilde- pozisyonu göremedi.

Neyse, olan oldu. Seri çok çok iyi başladı ve bu şekilde de devam edecekmiş gibi duruyor. Heat, rakibinin servisini kırmış oldu ve saha avantajını ele geçirdi.

OKC, Miami’nin 4 kısalı düzenine karşı kendi 3 kısa, 2 uzunlu sisteminden vazgeçmek zorunda kaldı. Bu da, Thunder savunmasının temel parçası olan Kendrick Perkins’in sahada yeterince kalamamasına sebep oluyor. Scott Brooks, Miami yolculuğu boyunca fazlasıyla düşünceli olacak!

Ayrıca:

Kevin Durant, kariyerindeki ilk iki final serisi maçında en çok sayı atan tarihteki 3. isim oldu. Bu da ilk beş sıra:

                                                                                                                                                             
[1] Oyunun son 5 dakikası içinde farkın 5 sayı veya daha az olduğu bölüme verilen isim


Ayıp

Bu seneki draft piyangosuyla ilgili ortaya atılan komplo teorisini biliyorsunuzdur.

New Orleans Hornets’in uzun süre bir sahibi yoktu ve takım, NBA’in sorumluluğu altındaydı. Ancak bir süre önce şehrin futbol takımı Saints’in de sahibi olan Tom Benson, Hornets’e talip oldu. Hatta şu günlerde satış işlemi onaylandı ve Benson, Hornets’in resmen sahibi oldu.

Bu yılki draftta bir numaradan seçilecek isim daha sezon başında kesinleşmişti; Anthony Davis. Hücumu zayıf ama muazzam bir savunmacı. Franchise player olmasına kesin gözüyle bakılıyor. Kolej basketboluyla ilgilenmeyenler için Kentucky’de geçirdiği tek yılda yaptıklarından oluşan kısa bir klip:


Komplo teorisi şöyle; Hornets’e bir türlü alıcı çıkmıyordu ve NBA yana döne takımı satacağı birilerini arıyordu. Bir anda ortaya Tom Benson çıktı ama bazı tereddütleri vardı (Sonuçta New Orleans büyük bir pazar değil. Oyuncuları şehre getirme konusunda sıkıntı yaşayabiliyorlar ve eldeki kadro pek iyi değil). Lig yönetimi ile Benson bir anlaşma yaptı. Buna göre NBA, gizli bir operasyonla draftın bir numaralı seçme hakkını Hornets’e verecek, Davis’i seçip takımın çehresini değiştirme şansına erişecek Benson da kulübü satın alacaktı.

Tabii bunlar sadece iddia. Benson’un drafttan önce takım için teklif istemekten öteye gitmemesi ise iddiaları güçlendiriyor.

Neyse…

Konu o değil. David Stern geçtiğimiz gün CBS kanalındaki bir programa telefon bağlantısıyla konuk oldu. Canlı yayın esnasında Jim Rome, David Stern’e ortaya atılan iddiaların doğruluk payını sordu. Stern ise bu soruya verecek iki cevabı olduğunu söyledi;

- “Birincisi hayır. İkincisi, bu soruyu sorduğun için sana yazıklar olsun!”

Bunun üzerine Rome kendini savundu ve bu soruyu sormanın yaptığı işin bir parçası olduğunu söyledi. Ama Stern hızını almıştı:

- “Hayır. Bu iğrenç bir şey!”

Stern’ün asıl terbiyesizliği ise bundan sonra geldi. Rome yine kendini savunurken şöyle dedi Stern:

- “Karını dövmeye devam ediyor musun?”

İşin aslı şu; Jim Rome’un eşi üzerinde şiddet uyguladığına dair hiçbir bilgi, kanıt, polis kaydı, vs. yok. Stern’ün de bu konuda herhangi bir bilgisi yoktu ve ortaya asılsız bir iddia attı. Tek amacı, karşısındaki insanı canlı yayında zor duruma sokmak ve tartışmayı kendi üzerinden uzaklaştırmaktı.

Bundan sonra iki taraf da daha fazla süreleri olmadığını söyledi ve konuşma sona erdi.

Bu tür bir hareketi sıradan insanlardan görebiliriz ama NBA başkanına asla yakışmadı. Hani biz siyasilerden falan alışkınız da, ABD’de pek bir yadırganacağına şüphe yok.