Los Angeles Clippers etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Los Angeles Clippers etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Clippers - Spurs: Empire Strikes Back!


Döndüler!

San Antonio Spurs, gezegendeki en iyi basketbolu bize yeniden izletebilmek için iş başında bayanlar ve baylar! Normal sezonun son ayındaki oyunları, Clippers serisindeki 3. maç itibariyle geçen yılki şampiyonluk seviyesine dönmüş durumda.

Muhteşem bir basketbol izledik seri San Antonio'ya taşındıktan sonraki ilk maçta. Kusursuz bir pas trafiği, zekice kurgulanan açılar, muazzam bir topsuz oyun... Parçaya Boris Diaw'ın da dahil olmasıysa geçen yılki final serisinin bir anımsatıcısı adeta.

Gregg Popovich, ikinci maçta Chris Paul üzerindeki savunmacılarını çeşitlendirmişti ve üretimini ilk maça göre düşürmeyi başarmıştı. Üçüncü maçta da önce Danny Green ve Tony Parker'ı değiştirerek kullandı. Onlar kenarda dinlenirken de Kawhi Leonard'ı (aka: The Defensive Player of the Year) verdi üzerine Chis Paul'un. Bu, Spurs savunmacılarını diri tutmaya ve Chris Paul'un üretimini düşürmeye devam ediyor. Bir önceki maçta rakamlarını biraz aşağı çekmişlerdi, son maçta ise 3/11 isabetle 7 sayı, 4 asistte tutup 6 kez de top kaybına zorladılar Paul'u.

Doc Rivers, hücumda kaçırdıkça savunmadaki odaklarının da düştüğünden yakınıyordu maç sonrasında.

Savunmada gerçekten de tuhaf hataları oldu gece boyunca.


Spurs hücuma gelip topu Boris Diaw'a indirdi.

Şimdi bir dakika...

Diaw'ın arkasında Redick kaldı. Ama bu bir hızlı hücum değil ve Clippers'ın doğru eşleşmeleri bulmak için fazlasıyla zamanı vardı. Ancak bir takım iletişim ve/veya konsantrasyon hatalarından ötürü ters eşleşmeler var ve Spurs orayı hemen işliyor.

Diaw'ı Blake Griffin savunuyor olmalı. Redick ve Barnes ise Green ve Leonard'ı tutmalı. Ancak Blake Griffin zayıf tarafta Kawhi Leonard'ın üstünde.

Diaw da kısa oyuncuyu bulduğu için post-up ile işlemeye çalışacak orayı.


Şimdi sorunlar artmaya başlıyor...

Tim Duncan pota altına cut etti. DeAndre Jordan arkadaşlarının doğru rotasyon yapacağına güvenip Diaw'a ikili sıkıştırmaya geldi. (Ligin en iyi pasör uzunlarından birine karşı biraz daha düşünceli olabilir ama Redick'in ters eşleşmesini kurtarmak istiyor.)

Burada daha büyük bir sorun var: Blake Griffin.

Griffin dış adam tutmaya alışkın olmadığı için kimseyle eşleşmedi ve Leonard yayın gerisinde bomboş. Duncan eğer Barnes üzerinden atabilirse -ki kolay bir eşleşme sayılır onun için- sayı yapacak ya da diğer seçeneğe gidip bomboş durumdaki Leonard'a pas atacak.

Blake Griffin uyuya kaldı.


Mevsim değişti.

DeAndre Jordan adamına geri dönmeye çalışıyor. Redick yeniden Diaw'ı kovalayacak ama Blake Griffin uyumaya devam ediyor.

Şu an kimseyi savunduğu falan yok, zira tamamen topu izliyor.

Tim Duncan ise topu bomboş pozisyondaki Kawhi Leonard'a çıkaracak ve Spurs çok kolay bir üç sayı bulacak. Bu gibi konsantrasyon hataları yapıp Spurs'ü yenmeniz çok zor hakikaten. Üstelik adamım Boris Diaw'ın canı oynamak istiyorsa (Yine her yeri açtı bu maçta).

...

Kawhi Leonard da nasıl bir üçüncü çeyrek çıkardı ama. Spurs'ün periyottaki ilk 15 sayısının 13'ünü üretti. Maç genelinde de 18'de 13 gibi çılgın bir isabet oranıyla 32 sayı buldu. Hem normal sezonda, hem de playoff'ta Spurs'ün en skorer ismi Kawhi. Daha peak etmedi bile ve gerçekten muhteşem bir iki yönlü forvet olacak (şu anda değilse bile!)

Clippers oldukça kötü bir maç çıkarırken üçüncü periyotta adeta sahadan kayboldu. Bu çeyrekte buldukları 11 sayı, bu sezon onlar adına en düşük rakam.

Son çeyreğe yaklaşırken Clippers'ın hücum performansı

İlk iki maç itibariyle Clippers'ın en büyük silahlarından biri -sezon genelinde olduğu gibi- DeAndre Jordan'ın boyalı alandaki müthiş caydırıcılığıydı. Onun müthiş performansına şu yazıda değinmiştim. DJ, ilk iki maçta toplam 7 blok yapmıştı. Bozduğu atışlar ve rakibe hiç attırmadığı şutlar da cabası...

Popovich üçüncü maçta buraya küçük bir müdahale yaptı. 

Seri genelinde Tim Duncan'ı DeAndre Jordan tutuyor. Blake Griffin'i onun üzerinde pek istemiyorlar. Duncan artık enerjisini mümkün olduğunca ekonomik kullandığı için (happy 39th birthday bu arada. 39!) eskisi kadar hareketli değil ve çembere yakın oynamayı seviyor. Böyle olunca da DeAndre Jordan onunla birlikte çembere yakın kalabiliyor; penetrelere ve pota altına inen toplara yardım getirip çemberi koruyabiliyor. En iyi yaptığı iş.


Popovich ise minik bir müdahaleyle Tim Duncan'ın çalışma alanını bazı bölümlerde çemberden biraz uzaklaştırdı ki DeAndre Jordan da onunla birlikte uzaklaşsın ve boyalı alan Spurs için daha kullanılabilir bir hale gelsin.

Bu tür hücumlardan birini görüyoruz yukarıdaki görselde. 

Tim Duncan yüksek postta top almış. DJ onun üzerinde olduğu için boyalı alanla ilgilenemiyor.

Parker sol dipteki Belinelli'ye perdeleme yapıyor. Belinelli içeri cut edecek ve Tim Duncan'dan pası alıp bomboş bir atış bulacak. (Bu arada Chirs Paul'un da uyuduğunu belirtmeliyim. Not cool bro!)

Spurs hücumuna aşık olmamak elde değil. Geçen sene finalde yaptıklarını hatırlayın. İzlerken endorfin salgılıyorduk. Şaka gibi! Sonra günlerce sırıtıyorduk keyiften.

İşte o Spurs'ü izledik üçüncü maçta bayanlar ve baylar.

...

San Antonio'da tüm parçalar katkı veriyor. Aron Baynes'i belki biraz zorunluluktan rotasyon dışında bıraktılar ama şu an parkeye gelip de pasör olmayan bir oyuncuları olmadığı için muhteşem motion offense'lerini bizi keyiften delirte delirte oynuyorlar. Patty Mills de Corey Joseph'a hiç süre bırakmayacak gibi görünüyor. Ancak Matt Bonner'ın şutları sokması lazım. Onun kortta olmasının yegane sebebi dış şut tehdidi getirmesi. Ama yayın gerisinden demiri dövünce Popovich'e onu sahada tutması için sebep vermiyor.

Clippers'ta ise bu alanda işler epey iç karartıcı. Benchlerinin yeterince güçlü olmadığının farkındaydık. Ama Spurs serisinde bu durum iyice göze batmaya başladı. Epey güvenip mid-level'larını verdikleri Spencer Hawes'tan hiçbir şey alamıyorlar. Çok kötü bir kontrata dönüştü orası. Playoff'ta -hele ki Spurs'e karşı- ikinci beşte 4-5 ikiliniz Glen Davis ile Hidayet Türkoğlu ise çoook büyük bir sıkıntı içindesiniz demektir. Keza Austin Rivers da bir türlü Duke basketboluna yaklaşamıyor NBA'de (direkt olarak fiziki yapısı ve atletizmiyle ilgili).

Şu ana kadar Jamal Crawford dışında bench katkısı alabildikleri kimse yok.

Serinin ilk iki maçının ardından Clippers benchinin skor üretimi

İlk iki maç sonunda Jamal Crawford, Clips benchinden direnen yegane isim. Üçüncü maçı bu rakamlara eklememek daha doğru olacaktır çünkü maç koptuktan sonra iki coach da benchlerini oyuna aldı ve rakamlar Clippers yedeklerinin pek de hak etmediği şekilde artmış olacaktı bu kıyaslamada.

Üçüncü maçta Jamal Crawford da 11'de 1 gibi korkunç bir isabet oranında kalınca işler tamamen kabusa döndü Clippers için.

...

Doc Rivers'ın önünde zor bir süreç var. Seri elinden kayıp gidiyor ve çözüm üretmesinin elindeki malzemelerle çok mümkün olmadığı sorunlarla karşı karşıya.

Chris Paul'un diri kalmasını sağlamalı. Takımının savunma konsantrasyonunun hücum kötü gittiğinde de yüksek kalması için bir yol bulmalı. Crawford dışında benchten biraz destek almak adına gerekli totemleri yapmalı! Ve Spurs, DeAndre Jordan'ı çemberden uzaklaştırdığında buna bir çözüm bulmalı.

Spurs'ün önündeki resim ise bambaşka. Onlar sadece muhteşem oynamaya devam edip uykusuz gecelerimizi anlamlı kılmalı.


Görüşmek dileğiyle arkadaşlar...


Clippers - Warriors: Game 5

Serinin en kritik maçı belki de... Bugüne dek playoff'larda 2-2'lik eşitliğin olduğu serilerde beşinci maçı kazanan takımların turu geçme oranı yüzde 83.

Andrew Bogut sağlamken dahi çok derin bir pota altı rotasyonu olmayan Golden State, Avustralyalı pivotun yokluğunda iyice zorlanıyor Clippers'ın atletik uzunlarına karşı. Geride kalan beş maçın tamamında en az bir uzun erken faul problemine girdi. Marreese Speights elinden geleni yapmaya çalışıyorsa da yeterince katkı sağlayamıyor. Warriors, Andre Iguodala ile imzaladıktan sonra lüks vergisine taşmamak için Jarrett Jack ve Carl Landry ile sözleşme uzatmamıştı. Sezonun en kritik yerinde ikisini de çok arıyorlar. Landry önemli bir ribauntçu değildi belki ama oyunu okuyabilen iyi bir pasör ve verimli bir orta mesafe şutörüydü. Clippers'ın sürekli yardım getiren savunması karşısında ekstra bir pasör uzun Warriors'un işine epey yarardı. Hatta şurada, aşağıda bir yerlerde Hilton Armstrong'un bir pozisyonluğuna o role evrildiğini ve bunun hücumu ne kadar rahatlattığına değinmiştim.

Warriors'ın normal sezondaki 15 top kaybı ortalaması Clippers serisindeki yenilgilerde 19'a yaklaştı. Clippers lig derakiplerini en fazla top kaybına zorlayan yedinci takım. Bu seride hücumu nefeslendirecek, topu kontrol edecek bir Jarrett Jack epey işlerine yarardı. Takıma katıldıklarından beri ne Crawford ne de Blake bu rolde başarılı olabildi.

Clippers savunmasının seri başından beri ilk amacı Steph Curry'nin topu elinden çıkarmasını sağlamak. Ona şut attırmadıktan sonra geriye kalan pek çok şeyi kabul edebilirler. Ama öncelikleri bu. Steph Curry çembere çok kolay gidebilen bir oyuncu olmadığından hücumda varyasyon yaratmak için kullandıkları en önemli şeylerin başında ikili oyunlar geliyor. Doc Rivers ise seri başından bu yana Curry'e gelen her perdelemede uzunu show-up'a gönderiyor. Bu şekilde Steph'in boşluk bulup şut atmasını ya da sahayı görebilmesini engellemek istiyorlar. Bu stratejiyle Curry'nin normal sezonda 3.8 olan top kaybı ortalamasını playoff'ta 4.4'e çıkarmayı, maç başına yaklaşık 18 olan şut deneme miktarını ise 15'e düşürmeyi başardılar. 

Beşinci maçta ise Mark Jackson, Steph Curry'i kullanma şeklinde uyarlama yaptı. Hücumu organize etme görevini Iguodala'ya yükledi ve Curry'i topsuz kullanmayı tercih etti. Bu şekilde ona getirilecek ikili sıkıştırmaların hücum organizasyonlarını bozmasına engel olmayı amaçladı. Ancak Curry iki numara gibi oynadığında biraz pasif kaldı. Üçüncü çeyreğin son iki dakikasına kadar sadece 4 şut kullanmıştı. Oyunu da sadece 10 şutla bitirdi. Bürünmesi gereken rolün bundan çok daha fazlası olduğunu biliyoruz.

Maç içinde Steph Curry'i o ikili sıkıştırmalardan kurtarmak için harika bir oyun oynadı Golden State. Bariz bir şekilde çizilmiş ve çalışılmış bir sete benziyordu yaptıkları. Ama bir daha tekrarlamamaları kafamı karıştırdı.


Görsel biraz karman çorman gelebilir. Açıklayayım...

Her renk farklı bir oyuncuyu işaret ediyor. Kırmızı sadece Draymond Green'i anlatıyor. Aynı şekilde sarı rengi Harrison Barnes, beyazı da Blake Griffin için kullandım.

Draymond Green boyalı alandan yukarıya gelip Stephen Curry'e perdeleme yapacak. Green'i savunan oyuncu Blake Griffin. Ancak Curry'e gitmeden önce aşağıda küçük bir oyun var; kafa karıştırmak için. Barnes, Green'i Blake Griffin'e yapacağı perdelemeyle yukarıya çıkarmaya çalışacak. 

Burada Clippers savunmasının çabuk reaksiyon göstermesi lazım. Eğer Barnes iyi bir perdeleme yapıp Griffin'i aşağıda tutarsa anında switch yapmaları ve Hidayet Türkoğlu'nun Green ile yukarı koşması gerekiyor.


Clippers savunması uyanamadı.

Draymond Green yukarı çıkarken Barnes'ın perdelemesine takılan Griffin ona yetişemiyor. Hedo kendi adamında kalmayı tercih etti. Şuta kalkan Curry ile ona show-up'a gelmeye çalışan Griffin arasında okla da belirtildiği gibi epey mesafe var.

Bu şekilde Steph Curry seri boyunca PnR çıkışlarında ender bulduğu bir şeyi yapıp boş şut atabildi. Atış esnasında Darren Collison'un da faulü vardı. 4 sayılık bir oyun. Hatta Kevin Harlan'ın dediği gibi: "KABOOM!"

Ama söylediğim gibi benzer şeyleri pek kullanmadı maç boyunca Golden State. Hoşuma gitmedi.

Her Yere Double

Steph Curry'i önemli bölümlerde topsuz kullandılar dediğim gibi. Hem onu, hem de topsuz oynayan diğer şutör Klay Thompson'u şut bulmaları için forvetlere çıkaran pin-down screen'ler de çok aşağıdaydı. Şut bulamayıp ortaya drive ettiklerinde çembere çok yakındılar ve önlerinde hep iki uzun oldu. Bu da şutları bozdu.

Orada zaten DeAndre Jordan rakipleri sürekli püskürtüyor.. DJ için harika bir seri oluyor. Normal sezonda 2.5 olan blok ortalaması GSW serisinde 4.2'ye yükseldi. Sayı, ribaunt ve asist ortalamalarının tamamı az da olsa arttı. Ama en önemlisi normal sezonda yüzde 43 olan serbest atış yüzdesi playoff'ta 55'i gördü. Hack-A-DeAndre stratejsine karşı en kötü ihtimalle bu oranlarda kalması önemli. Çünkü pozisyon başına en az 1 sayı demek bu. Doc Rivers böyle dakikalarda onu sahada tutabilir hiç değilse.

Bu arada coach Rivers pin-down screen'lerden çıkıp top alan oyuncuları da tıpkı ikili oyunlarda yaptığı gibi uzunlarıyla takip ettiriyor. Steph Curry ve Klay Thompson'u soğutmak Golden State'i mağlup etmek için ilk stratejiniz olmalı zaten. Uzunlar toplu oyuncuya yardıma gittiğinde arkada David Lee ve Draymond Green gibi orta mesafe şutu olan isimleri riske ediyorlar ama hem bu strateji şu ana kadar işe yaradı, hem de bu isimlerin getirdiği riskleri tarttığınızda daha yoğun önlem almaya karar vereceğiniz adamlara öncelik veriyor Rivers.

Haydi...

Doc Rivers'ın Steph Curry Stratejisi + Houston ve Portland


Herkese merhaba...

2014 playoff'larının ilk maçları geride kaldı ve oldukça keyifli eşleşmeler izliyoruz. Golden State, savunmanın en önemli oyuncusu Andrew Bogut'tan yoksun çıktığı maçta Clippers'ı yenip saha avantajını eline geçirmeyi başardı. Doc Rivers, tartışmasız şekilde ligin en iyi coachlarından bir tanesi. Steph Curry'e nasıl önlem alacağını merak ediyordum. Takımda rakibini kilitleyecek bir dış savunmacı olmadığından (bkz: Pat Beverley. Birazdan geleceğiz.) Curry'i yavaşlatmak için takım halinde bir şey yapmaları gerekiyordu.

GSW, çembere çok fazla drive eden bir takım değil. Genelde pozisyonlarını pas açıları üzerinden hazırlamayı, pin-down screen'lerden çıkan kısalara şut yaratmayı seviyorlar. Takımın çembere en fazla penetre eden oyuncusu David Lee. Oyun kurucu Steph Curry ise ligde en çok drive eden ancak 52'nci isim. Ve takımın bu alanda ikincisi. Yani Curry'i yavaşlatmak için onun çembere gidiş yollarını kesmeye lüzum yok. Doc Rivers'ın yapmak istediği (özelinde de başarılı olduğu) şey ise topu Curry'nin elinden çıkartmak ve uygun atış bulmasını engellemekti. 

Nitekim bunu başardı da Clippers. Normal sezon ortalamaları 24 sayı, yüzde 47 saha içi isabet ve 3.8 top kaybı olan Curry, Doc Rivers'ın kurguladığı strateji karşısında 6/16 şut isabetiyle 17 sayıda kaldı (normal sezona göre 8 dk fazla oynamasına rağmen) ve tam 7 defa top kaybetti.

Warriors hücumunda perdelerden dolaşıp forvetten dışarı şut en çok çıkan isim Klay Thompson. Steph Curry daha ziyade top elindeyken bir şeyler üretmeye çalışıyor. Ve ikili oyunlar Golden State hücumunda kritik yer tutuyor. Doc Rivers ise tüm ikili oyunlarda Curry'nin üzerine ikili sıkıştırma getirerek yıldız oyuncunun topu elinden çıkarmasını sağlamaya çalıştı. Savunmacısı da hiçbir perdelemenin aşağısından dolaşmadı ki Curry'e şut atmak için saniyenin onda biri bile kalmasın. Genelde bunda başarılı oldu da Clippers. Peki Warriors buna rağmen nasıl kazandı?

Dilerseniz birkaç örneğe bakalım...

Steph Curry, Marreese Speights'in perdelemesinden çıkıyor. Chris Paul perdelemeyi üstten dolaşacak. Alttan gitmesi Curry'nin gözünüzü kırpana kadar üç sayıyı göndermesi demek. Paul üstten dolaşırken Glen Davis de hiç uzaklarda değil. Speights ile ilgilenmeyecek. Tek odağı Steph Curry.

Steph'e show-up'a çıkıyor.


1 numara Chris Paul. 2 numara Glen Davis... 

Speights içeriye devrilirken Glen Davis, Curry'e show-up'a gitti. Koca cüssesiyle Güneş ışınlarını bile Curry'e ulaştırmamaya çalışıyor. Chris Paul geride kaldı. Ama üç sayıyı vermediler. 

Clippers'ın maç boyunca ana planı buydu. Steph Curry şut atmasın da diğerleri (neredeyse) ne yaparsa yapsın. Başka herkesi riske edebilirlerdi ama Curry'i asla.

Şimdi perdeye giden uzunun savunucusu (Glen Davis) adamını bırakınca Clips risk almış oldu. Eğer Curry topu oradan çıkarabilirse savunmaya karşı bir kişi fazla kalacak Warriors hücumu.

Hilton Armstrong akıllıca faul çizgisine, Curry'nin pas atabileceği iki noktadan birisine çıkıyor. Diğeri Klay Thompson. Ona atarsa hiçbir şey olmaz, hatta Davis pozisyonunu geri alır.

Bu arada Andrew Bogut ve Festus Ezeli sakat olmasa Armstrong muhtemelen konforlu kanepesindeydi maç vakti.


Steph Curry doğru işi yapıp faul çizgisine çıkan Hilton Armstrong'a indirdi topu. Bu arada tamamen bu pozisyondan bağımsız konuşuyorum; Curry'nin oyunu okuma ve pas yetilerinin iyi olmadığını söyleyen dostlarım var: "Not cool bro!"

Clippers savunması bir kişi eksik. Glen Davis geriye doğru hareketlendi ama iki meridyen arası mesafe var. Chris Paul da olması gerektiği gibi Curry'nin başında.

Şu anda savunmada DeAndre Jordan'ın önünde iki seçenek var. Ya geride kalıp Armstrong'un -çok da olası olmayan- şutunu ya da çembere drive'ını riske edip aşağıda kalacak. Ya da onun üretim yapmasını engellemek için yukarı çıkıp çembere hareketlenmek üzere olan Speights'i bomboş bırakacak.

J.J. Redick de bir yere kadar gelebiliyor rotasyona. Zira onun adamı Harrison Barnes. Top ona gelirse muhtemel bir üç sayı yerler.


Jordan yarım daire içinde kalıp teması riske etmek istemedi ve yukarı çıktı. Seri boyunca sakatlık ya da faul problemleri dışında pek süre alması beklenmeyen -ki bu maçta da sahada kaldığı süre 2:09- Hilton Armstrong topu çok güzel bir şekilde pota altında indirerek Maereese Speights'in bomboş bir smaç yapmasını sağladı.

Golden State Warriors özellikle pota altında fiziksel handikaplara sahip olsa da, kadrodaki pek çok oyuncunun hayli iyi ya da ortalama üzeri pasörler olması sayesinde rakip savunmalar sertlikle onları dışarı püskürttüğünde bile doğru eli bulabiliyor. Chris Paul, Rajon Rondo, vs. türevi saf bir oyun kurucuları olmadan ligin en fazla asist yapan takımlarından biri olmaları da bu yüzden sürpriz değil.

İlk maçta genelde oyunu dikte edenin Clippers olduğunu, Warriors'ın ise 2009 Lakers vari küçük patlamalarla dengeyi sürekli değiştirdiğini gördük. O yılki Lakers gibi, veya Warriors, Trail Blazers gibi doğru pas açıları kurgulayarak hücum etmeye çalışan takımlar için en önemli faktör topun enerji bulması. Başka bir değişle doğru pas trafiğini devamlı yapabilmek.

Bunun için en az bir pasör uzun olması şart. Eğer iç dış dengesi sağlanamaz ve savunmalar tek bir alana odaklanabilirse geçmiş olsun. Takımda bu trafiği sağlayacak bir ya da birkaç 4-5 numara olmasaydı, başta Curry olmak üzere tüm takımın üretimi azalırdı.

Golden State adına neyse ki David Lee gibi harika bir adam var. Lee pek çok uzunda olmayan pas yeteneği ve saha görüşü sayesinde işleri genelde kolaya indirgemeyi başarıyor.


Yine bir Warriors ikili oyunu...

Bu kez perdelemeye gelen isim David Lee. Onu savunan isim Danny Granger. 

Neredeyse orta sahadayız ama Chris Paul boşluk bırakmamak için perdelemenin üstünden geçiyor yine. Doc Rivers epey bir tembihlemiş maç öncesi.

David Lee perdelemeden sonra dışarı açılacak (daha ne dışarısı gerçi, zaten orta sahadayız) ve Granger Curry'e ikili sışıtırmaya gideceğinden boş kalacak.


İşler Golden State'in istediği gibi gitti. Curry top kontrolünü kaybetmedi. Chris Paul yine baskıya çıkmadı. Danny Granger ise kısa bir show-up'tan sonra geriye dönmeye çalışıyor. Ama artık çoktan gecikti işler. Warriors yine +1 ile hücum edecek.

David Lee şut menizlinin biraz dışında. Bir ya da birkaç adım içeriye gidip şut atabilir. Çok akıllıca olmasa da (Jordan, malum) çembere gitmeye çalışabilir. Ancak dribbling ile ortaya yöneldiği anda Clippers savunmasını ciddi bir tehlike bekliyor. Lee'nin bir göz yaşı damlası bırakması ihtimaline karşı DeAndre Jordan oraya çıkarsa Speights pota altında yine bomboş kalacak. Jordan öne çıktığında J.J. Redick rotasyona gelirse de dışarıda Draymond Green açık kalacak.

Bakıyoruz...

De Andre Jordan çembere gitmeye izin vermiyor. Yol kesti! Speights boş kalacak ama J.J. Redick, Jordan'ın rotasyonuna gelerek orayı kapattı.

Warriors +1 hücum ediyordu. Savunmanın dengesi bozuldu bir defa. İlla bir adam boş kalacak. Redick pota altını kapatmaya gidince (Ki kesinlikle doğru. Bomboş bir smaç yiyeceğinize boş da olsa bir üçlüğü riske etmeyi tercih edersiniz.) Green dışarıda müsait duruma geldi. David Lee her yere hakim zaten. Orayı görmemesine imkan yok. Nitekim Draymond Green bomboş bir şut kullanacak şimdi.

Sonuçta bu bir savunma hatası değil. Göze alınan bir risk. Doc Rivers tonunu çok net gösterdi: Ne pahasına olursa olsun topu Steph Curry'nin elinden çıkarmaya zorlayacak, onun pası üzerinden gelişen hücumlarda savunma pozisyonlarını toparlamaya çalışacak ve/veya şutları riske edecek.

Şu ana kadar izlediğimiz maçlar içinde en güzel iki maçtan biriydi bence Clippers - Warriors. Serinin harika geçeceğine şüphe yok.

Şimdi diğer harika maça geçiyorum. Birkaç minik notum daha var.


Houston - Portland

Uykusuz kalmaya değecek müthiş bir maç izledik bu sabah. Benim de kafamdaki tahminler 0/2 oldu bu eşleşmeler özelinde. İlk maçlarda Clippers ve Rockets tahmin ediyor tam tersini diliyordum. Güzel oldu, sevindim.

Neyse...

Patrick Beverley istisnasız her coachun takımında isteyeceği bir oyuncu. Maç boyunca Damian Lillard gibi bir adamın ciğerlerine giden oksijen miktarını bile kısıtladı. Burada da GSW için geçerli olan duruma benzer bir takım özellikler var. Gerçi tam Stephen Curry'nin tam aksine bu takımın oyun kurucusu Damian Lillard ligde çembere en çok drive eden beşinci oyuncu. Ama ondan sonrası nispeten statik kalıyor. Takımın en çok drive eden ikinci oyuncusu Mo Williams 100 küsürüncü. Takımın hücumda Kobe, Wade, Harden düzeyinde bir yaratıcısı yok. Portland da tıpkı yukarılarda değindiğim şekilde doğru pas açılarını kurgulayarak hücum etmeyi seven, topun aldığı enerjiyle, işleri doğru yapmanın verdiği coşkuyla oynayan bir takım. O yüzden onları rahatsız etmek, agresif savunmayla yayın dışına itmek düzenlerini bozmak adına önemli. Bunu Pat Beverley büyük bölümlerde yaptı Lillard'a karşı. Bu sekanslarda Houston kontrolü hep ele geçirdi ama Portland pas oyununu ne zaman kurgulayabildi, o zaman da rüzgar anında yön değiştirdi.

Houston önde iyi bir baskı uyguluyor, tamam çok güzel de, hiç beklenmedik yerden takıma darbe geliyor: Dwight Howard'ın tembel ikili oyun savunması.

Yine PnR örneği vereceğim. Ne yapayım arkadaş, seviyorum. Çok önemli çünkü. İkili oyunları iyi oynayamayanların halini görmek isteyenler için nba.com/standings.

"Ligin dibindekiler hep bunlaaaarrrrr. İşte buuuuu Mike Brooown zihniyetiiiiiiiii... Hüüeeevvyyyy"


Dwight Howard'ın Superman günlerinin artık mazi olduğu tartışmaya açık olmayan bir durum. Aslında kariyerini bel fıtığı öncesi ve sonrası diye ikiye ayırmak epey mantıklı. Hala çok iyi bir atlet olsa da hem eski haliyle alakası yok, hem de artık mümkün olduğunda az hareket etmeye çalışıyor parke üzerinde. Hele eskiden olduğu gibi tepeye çıkmasını beklemek büyük hayalcilik. Lakers onu aldığında Mike Brown şöyle demişti: "Ligde en iyi ayaklara sahip uzunlardan biri. Savunmada çok işimize yarayacak."

(Yaramadı)

Adam basketbolun en kötü ikili oyun savunmacılarından biri olan Andrew Bynum ile bir sezon geçirmiş. Eline Howard geliyor. Bayram etmesi normal. Ama Howard o Nisan ayında geçirdiği ameliyattan beri başka bir adam. Hem atletizmi aşındı, hem de motoru eskisi gibi çalışmıyor.

Adamımız Nicolas Batum burada. Beverley, Lillard'ı darlamış olsa gerek. Thomas Robinson perdelemeye geliyor. Ama Dwight Howard o kadar aşağı da ki, Parsons üstten dolanınca savunmada kendi kendisini ikiye bir bırakacak şimdi. Bunun benzerini Tim Duncan yapıyor. Ama o da yapsın bir zahmet bu yaşta. Howard daha 28 yaşında.


Thomas Robinson epey güçlü bir perdeleme yapıp Batum'u epey rahat bir duruma soktu.

T-Rob devriliyor. Parsons recover etmeye çalışıyor pozisyonunu ama çok uzakta kaldı. Batum ise topla çembere doğru iniyor ama acelesi yok, gerek de yok. Oradaki ufak alanda minik bir ikiye bir oluştu. Batum'un birden fazla seçeneği var; şut atmak, çembere gitmek, devrilen Robinson'a pas vermek.

Çembere gitmek çok iyi bir fikir olmayabilir. Howard hala epey can acıtıyor. Şut atmayacak. Sabredip doğru yerde pası indiricek Robinson'a. T-Rob da uçuşa geçecek. Smaç denemesi başarısız ama faul. İki atış var...

Bu iki takım da birbirlerine epey yakın. Bize sabah işe/okula gitmeden harika bir şölen sundular. Damian Lillard yaşına göre inanılmaz olgun ve sakin bir oyuncu. LaMarcus Aldridge'in tarihî gecesinde son sözü o söyledi.

Ama yol daha çok uzun. Keyfini sürmeli...

İso out!