Euroleague etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Euroleague etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Euroleague Üzerinden NBA Playoff'ları

Selam herkese... Neredeyse bir yıldır yazı yazmamışım. İşler epey yoğun. Çok fırsat olmuyor. İyi maçları genelde sabah işe gitmeden izliyorum LP sayesinde. Akşamlarıysa bazen özetlere bakıyorum ama yazmaya pek fırsat olmuyor. Commitmentlarımın olduğu, ücretsiz yazdığım yerli/yabancı bazı siteler vardı ki oradaki arkadaşlara denk gelsem Atla Gel Şaban'da alacaklı esnafın önünden geçen Kemal Sunal gibi olurum.

Yılın en güzel dönemi geldi. NBA playoff'ları başlıyor ve kafayı yemeye saatler kaldı. Ama bahsetmezsem olmaz; Euroleague çeyrek finalleri gerçekten çok keyifli geçiyor. Avrupa basketbolunun sağdık fanlarından değilim. Burada oynanan oyun görece sönük ve sıkıcı geliyor. Ama Salı gününden beri aldığım keyfi anlatmam zor. ULEB'in takım ve maç sayısını azaltmaya çalışır, nicelikten ziyade niteliğe önem verirse, yetenekli oyuncularını daha A takım seviyesinde oynatamadan kaybeden Avrupa basketboluna bir nebze de olsa kalite getirebilir.

Avrupa'daki basketbolun gittiği yön:

Hayatta her iş alanında olduğu gibi spor dallarında da belli dönemlerde işe yarayan, öncülerin deneyleriyle evrilen bazı trendler var. Başarılı olmak, iyi takımlar kurmak için rekabeti ve değişimi iyi takip etmeli, gidilen yönü iyi okumalısınız. Yoksa Efes Pilsen gibi muhteşem bir takımken, bir anda kendinizi konvoyun en gerilerinde kalmış, bir türlü traction kazanamayan bir halde bulmanız an meselesi.

Son dönemde Euroleague'de başarılı olan takımlara baktığınızda, sıradışı oyunculara sahip olmadan -ki bunlar tüm kıtada birkaç tane- başarılı olan takımlarda benzer bir takım trendler görüyorsunuz. Avrupa'nın üç sayı çizgilerini geriye çekip sahadaki çalışma alanını artırmasıyla doğru alan kullanımı her zamankinden daha önemli hale geldi. Şutör uzunların kazandığı paraların artmasına sağlayan bu yapıda başarılı olmanın tek yolu şutör oyuncuları yayın gerisine dizmek değil tabii. Artan facilitating sahası, bu potansiyeli daha iyi işleyebilmesi için sahadaki facilitator sayısının artmasını gerektirdi. Günümüz oyununda başarı için hızlı oynamalı, topun yönünü sürekli değiştirmeli, yüksek bir tempoda topu iç-dış ve güçlü taraf - zayıf taraf arasında çevirmelisiniz. Bu durum da sahada birden fazla guard ya da ortalama üstü ball-handler barındırma gereksinimini doğuruyor. Bu akımın Avrupa'daki ilk dönem uygulayıcılarından Oktay Mahmuti'nin Olympiacos'ta bench ısıtan Jamon Lucas Gordon'u alıp Euroleague'in en iyi combo guardlarından birine dönüştürmesinin ana etmenlerinden biri de bu.

Euroleague'de bu yıl iyi işler yapan takımlara baktığımızda da karşımıza çıkan en net ortak nokta, takımların sahada aynı anda birden fazla facilitator bulundurması. Real Madrid'in Llull ve Rodriguez aynı anda sahadayken çılgınca işler yapması, Olympiacos'un Spanoulis'in yanındaki adamların hiçbirine (Sloukas, Mantzaris, Law) bu görevi istediği gibi yaptıramaması, ilk iki maç sonunda aradaki skor ve tempo farkının baş faktörlerindendi.



Evindeki Final-Four için kan kokusu almış Kobe Bryant tutkusuyla oynayan EA Milano ise sahada bu adamlardan genelde üç tane bulunduruyor (mesela Real için de bu adam Rudy). Curtis Jerrells, Keith Langford ve Daniel Hackett, isolation oynama arzularına yenik düşmedikleri zaman hücumu öyle bir tempoya çıkarıyorlar ki nobran Milano seyircisi Premier League edası yaşatıyor izleyiciye. Yazı, en baştan beri alakasız yerlere gidiyor, bari şunu da ekleyeyim; Curtis Jerrells'ı direksiyona oturtmadığınızda, yüksek patlayıcılığıyla savunmaları yarması ve çembere drive ederek tıkanan hücumları açması için kullandığınızda çok önemli bir oyuncu oluyor. Mesela Fernabhçe Ülker'de ona yüklenen görev ve taraftarın beklentisi az önceki koşullardan ilkiydi. Hangi oyuncunun hangi yapıda nasıl oynayacağını doğru okumak şart. Yukarıdaki Efes örneğine Fener'i de ekledim.

Sahada bu kadar facilitator olması, topun çok hızlı dönmesini sağlarken, artık çoğu oyuncunun şutör olması da yarı sahada daha fazla alan oluşmasına ve boyalı bölgeye daha kolay penetre edilmesine olanak tanıyor. Artık savunmada en önemli şey topa önde baskı. Ondan sonraki element ise az önceki cümlede bahsettiğim örgünün sonucu olarak çember savunması. Bu da hızlı yön değiştirebilen ve dikey sıçraması iyi uzunların değerini artıyor. (Barac, Zoric, Semih... Canım siz doğru muhabeye!)

Şimdi geldik mi Bryant Dunston, Brent Petway, James Gist, Stephane Lasme, Shawn James, Marcus Slaughter gibi adamların bir anda neden önem kazandığına. Tek başına Alex Tyus'un iki maç sonunda Milano'ya verdiği hasarı gördünüz değil mi? Birkaç yıl önce bizdeki takımlardan birine gelse (hatta ne birkaçı, bu sezon başında bile gelse) burun kıvırır, hatta sinirlenirdik.

Şimdi bizim Efes, Laboral'in müdavimi olduğu için bu yaz da gider Tibor Pleiss'e dünyaca para verir diye korkuyorum. Tamam Pleiss iyi oyuncu ama 1) klasik Efes buyout'u etmez 2) Çok paranız varsa gidip Salah Mejri'yi alın.

Konu nereye geldi? Olympiakos, Panathinaikos, Maccabi, vs. gibi organizasyonların sürekli "çok kötü" takımlar kurarak her daim aynı yerlerde gezinmeleri tesadüf değil. Özetle: Günümüz Avrupa basketolunda en önemli üç faktör: 1- Sahada birden fazla guard barındırmak. 2- Çemberi savunabilmek. 3- Sahayı açmak.

Şimdi NBA playoff'u diye başlayıp da ben bu yazıyı niye yazdım? Çünkü sinirlendim! Bizim takımlar istikrarlı bir şekilde aynı hataları yapıyor ve oyunun gittiği yönle pek ilgilenmiyor. Ya da en azından öyle görünüyorlar! Çetin Yılmaz bu kulüpte ne iş yapıyor diye de sinirleneyim mi birden? :p

Uzun süren sessizliğimin ardından içimi döktüm ve NBA'e dönüyorum.

Playoff'lar üzerine birkaç (gerçekten birkaç) istatistik:

Batı müthiş, Doğu tıraş. Muhtemelen normal sezonun bitimine üç maç kala oynanan Phoenix - Memphis maçı (8. sıra için) Doğu'daki pek çok eşleşmeden daha iyi olacak. Batı'da ilk turda en heyecanla beklediğim eşleşmeler Clippers - Warriors ve Rockets - Trail Blazers.

GSW, Curry yıpranmasın diye Paul'u muhtemelen Thompson ile tutacaktır. SportsVU verilerine göre normal sezon maçlarında CP3, tozu dumana katmış ona karşı. Toplam 22 dakikalık karşılaşmalarında Chris Paul çembere 9 kere penetre etmiş ve 9/16 ile 28 sayı bulmuş. Ama işler diğer tarafta da çok farklı değil. Steph Curry de Darren Collison'un savunmasında 8 kere drive etmiş ve yüzde 75 ile üçlük atmış. Zaten kendisini en düşük yüzde de tutan isim olan Paul.'un savunmasında da yüzde 44 atmış!

Ligin en yüksek tempoda oyanayan altıncı ve yedinci takımlarını izleyeceğiz. Ligin en verimli hücumu karşısında ligin en verimli üçüncü savunması (Warriors bu, kafanız karışmasın. Tuhaf, evet.) var. Andrew Bogut'un olmaması zaten Clippers'a bakan ibreyi iyice o tarafa itiyor. Andre Iguodala ve Harrison Barnes'ın öne doğru adım atmaları şart. Maalesef canım Warriors'ım çok şans vermiyorum.

Ben bu yazıyı yazarken 7 saat kalmıştı ilk maça. Toronto seyircisini de merakla bekliyorum. Playoff'ta mutasyona uğrayıp bambaşka insanlara dönüşüyorlar. En son bıraktığımızda şöyleydiler.



Daha çok zaman ayırabilip, anlamlı analizlere ve güzel detaylara yer verebildiğim yazılarda görüşmek dileğiyle...

Herkese iyi playoff'lar!


Godfather

Ettore Messina’nın LA Lakers’ta danışman/asistan olmak için Avrupa basketboluna veda etmesi sonrası kıtadaki Godfather sayısı ikiye düşmüştü. Kalanlar kariyerlerinin belki de en iyi sezonlarını geçirdi. İkisi de bir önceki yıla oranla yarı yarıya düşen bütçelerle beklentilerin çok üzerine çıkıp Final-Four yaptı. Biri de şampiyon oldu. Kendi liglerinde de birbirlerine karşı final oynadılar.


Messina, Lakers coachu Mike Brown ile çok yakın arkadaş. Hatta Brown, her yaz 2-3 haftalığına İtalyan coachun misafiri oluyor. Sezon başında NBA basketbolunun detaylarını öğrenmek için Lakers staff’ına, genç coachun ekibine katılmıştı. Oradaki oyuna iyice uyum sağlayıp zaman içinde head coach olmayı planlıyordu. Sanırım bunun için yeterince vakti olmadığını düşündü ki yeni sezon öncesi CSKA ile anlaştı. Zaten kendi de bunu açıkça dile getiriyor; “Biraz daha genç olsam Avrupa’ya dönmezdim.”

Dusan Ivkovic, uzun süredir Olympiakos ile Sırp ulusal takımını bir arada götürüyordu. İkisinde de elindeki imkanlara kıyasla insanüstü işler başardı. Ama yıprandığını söylüyor. Yunanistan’daki işini bıraktı. Sadece milli takıma odaklanacak ve kulüp takımı çalıştırmayacak… En azından bir süre.


Gözlerin çevrildiği asıl isimse Zeljko Obradovic. Efsane, Pao’ya gözleri yaşartacak bir veda yapmıştı. O mektup için (tıklayınız).

Panathinaikos coachluğu için Itoudis’in adı ciddi bir şekilde geçiyordu ama o da kulüpte kalmayacağını açıkladı. Muhtemelen Obradovic ile birlikte çalışmaya devam edecekler.


Ivkovic’in kulüp takımı çalıştırmayacak olmasıyla, Avrupa basketbolundaki Godfather sayısı yine ikide kalacak. Tabii bir de efsanelerin izinden gitmeye çalışan Pianigiani var. Hem o hem de Obradovic, tüm kıtayı peşlerinden koşturuyor. Bizim takımlar da devrede.

Bakalım… Neler olacağını göreceğiz.


Veda


Sevgili Dostlarım,

1999'da Panathinaikos'u çalıştırmak için Atina'ya geldiğimde, burasının 13 yıl boyunca takımım, evim, ailem olacağını bilemezdim. Bu 13 yıl boyunca pek çok güzel anın, pek çok kutlamanın yanında zorluklar da yaşadık. Her zaman büyük ve gerçek bir aile gibi birlikte olduk. Ailemden öğrendiğim ilkeler doğrultusunda şunu hep hatırlarım ki, hayatta en önemli şey insanlara saygı göstermektir, özellikle kendiniz saygı görmek istiyorsanız. Bu, şu esnada vurgulamak istediğim bir şey.


Yıllar boyu beraber olmamızı sağlayan Giannakopoulos ailesine büyük saygım var. Seneler boyunca birlikte çalıştığım Panathinaikos teknik ekibi üyelerine büyük bir saygıyla teşekkür etmek ve onları selamlamak istiyorum. Ayrıca her zaman ama her zaman bize destek olan Panathinaikos taraflarlarına da teşekkür ediyorum. Onların yardımı olmadan bunları asla başaramazdık. Ve tabii ki, 13 yıl boyunca çalıştığım oyunculara teşekkür ediyorum. Giannakopoulos ailesi, Panathinaikos çalışanları, teknik ekip, oyuncular ve taraftarlar, hep birlikte, Panathinaikos'u Avrupa genelinde saygı duyulan büyük bir kulüp yaptık.


Şimdi, yıllar süren işbirliğini bitiren, çok zor bir karar vermek zorunda kaldım. Bence aile içinde olan aile içinde kalmalı. Çünkü, biz Yunan insanları deriz ki, "Aile içinde olan şey asla dışarı çıkmamalıdır." Şu anda kararımın herkes için en iyisi olduğunu düşünüyorum.


Panathinaikos, 13 yıl boyunca benim evim ve takımım oldu ve her zaman kalbimin bir parçası olarak kalacak. Son olarak, ama en önemlisi, adamım, arkadaşım, en yakın dostum Dimitris Itoudis'e, çok büyük ve muhteşem işbirliğimizden ötürü teşekkür ediyorum.


Zeljko Obradovic




Zafer?

Zeljko Obradovic'in Panathinaikos ile olan sözleşmesini uzatması önündeki tüm engeller yavaş yavaş kalkıyor. Zaten kendisi de bunun müjdesini Olympiakos'a kaybedilen final serisi sonrası taraftarlara vermişti. Bkz: "Saygı"

Kulübün sahibi Giannakopoulos ailesi, bir süre önce, Yunanistan'daki ciddi ekonomik krize rağmen takımı elden çıkarmayacaklarını açıkladı. Hiç vakit kaybetmeden de Obradovic'e 3 yıllık sözleşme sunuldu. Ve bu üç yıl boyunca takımın başında kalacaklarını da garanti ediyorlar Sırp coacha.



Pazarlıklar da yakın başladı. Giannakopoulos'lar senelik €10 milyon civarında bir bütçe öneriyor. Obradovic kapıyı 15'ten açsa da iki tarafın 12 milyonda anlaşacağı tahmin ediliyor. Bu hafta anlaşamadı taraflar. Pazartesi yeniden görüşecekler.

Obradovic'in bazı şartları da var; Diamantidis, Batiste, Jasikevicius, Perperoglou, Kaimakoglou, Vougioukas'ın kesinlikle takımda kalmasını istiyor.

Burada da hiçbir sorun yok. Diamantidis'in takımdan ayrılması için Yunan hükümetinin ülkeyi kapatması lazım! Saras, bitti denilen kariyerini Pao'da yeniden ayağa kaldırdı ve zamanı adeta 3-4 yıl geriye aldı. Diğer oyuncular da Obradovic'in sistemiyle maksimuma çıkan isimler. Özellikle Perperoglou ve Vougioukas başka herhangi bir Euroleague takımında çok ağır eleştiriler alır.

Nasıl ki Alex Ferguson senelerce Darren Fletcher, Wes Brown, John O'Shea gibi isimleri yüzde 100'lerinin üzerine çıkardı, Obradovic ve sistemi de takımdaki pek çok oyuncu için aynı şeyi ifade ediyor.

Bu şekilde menajer kaynaklı şişirme haberler de son bulacaktır yavaş yavaş. Avrupa basketbolunun "godfather'ları" Obradovic ve Ivkovic, yerlerinden pek kıpırdamayacak gibi.

Saygı

Zeljko Obradovic'in Panathinaikos kariyeri boyunca neler yaptığını bir kenara bırakıyorum. Sadece bu sezon başardıkları bile, taraftarların gözünde ilah olması için yeter de artar. Neredeyse yarı yarıya azalan bir bütçeyle, Steven Smith, Ian Vougioukas gibi isimlerle takımına Euroleague'de Final-Four, ligde de final oynatmayı başardı. Belki her ikisinde de sonunu getiremediler, ama kapasitelerinin çok çok üzerine çıktıklarından kimse şüphe duyamaz.

Videoda, Olympiakos'a kaybedilen 5. maç sonrası takımın kaldığı otele gelen 500 kadar taraftarı görüyorsunuz. Ortada Obradovic ve yardımcısı Dimitris Itoudis var. Obradovic konuşuyor, Itoudis tercüme ediyor. Taraftarların Sırp coachu nasıl dinlediğine dikkat edin. Konuşanlar, ses çıkaranlar büyük bir ciddiyetle uyarılıyor. Herkes odaklanmış ve ilahlarının ne diyeceğini bekliyor. Böyle bir saygı olamaz.

Obradovic, konuşmasının sonunda taraftarlara "Birlikte olmaya devam edeceğiz" diyor. Ve ardından, taraftarın şampiyon olmuşçasına sevinci... Muhteşem...